काही लोकं खऱ्या अर्थाने एका वेगळ्या धाटणी तले असतात. जे पैश्यापेक्षा कलेला अधिक महत्व देतात. असे बरेच कलाकार आमच्या गावामध्ये आहेत त्यातलेच एक म्हणजे आपले दुकानाचा व्यवसाय सांभाळून गणपतीच्या मूर्ती बनविण्याच्या कलेला जिवंत ठेवणारे
श्री. बाळासाहेब श्यामराव शिंदे हे होय.
बाळासाहेब हे जातीने कुंभार आहेत.त्यामुळे नकळत का होईना वडिलोपार्जित मातीपासून वस्तू बनविण्याची कला त्यांना लहानपणापासूनच अवगत झालेली आहे. पण हा त्यांचा व्यवसाय मर्यादित स्वरूपाचा होता. म्हणजे गावामध्ये फक्त माठ, मडकी, चूल, बैल, इ. प्रकारच्या वस्तू बनविण्याचे काम व्हायचे त्याच्या वडिलांच्या काळा पर्यंत ठीक होते पण नंतर जस जसे जग आधुनिक होत गेले तस तसे गॅस, स्टोव्ह, स्टील हांडे इ. वस्तू मुळे साहजिकच त्यांच्या पारंपारिक वस्तूंना मागणी कमी पडत गेली. त्यामुळे बाळासाहेबांना उदरनिर्वाहासाठी पर्यायी सुविधेची गरज भासू लागली. आणि म्हणूनच आमच्या गावामध्ये प्रसिध्द असलेल्या चंद्रकांत तबाजी पोखरकर(वाणी) यांच्या किराणा दुकानामध्ये कर्मचारी म्हणून काम केले. हे काम करता करता त्यांनी त्यांच्या वडिलोपार्जित व्यवसायालाही जिवंत ठेवले. १९९७ साली त्यांना गणपती मूर्त्याचे विशेष आकर्षण वाटू लागले आणि तेव्हा पासून मातीच्या गणपती मूर्ती हाताने बनविण्यास सुरुवात केली. हळू हळू त्यांनी बनविलेल्या मूर्तीला मागणीही मिळू लागली.पहिले १०, नंतर ५०, त्यानंतर १०० असे करता करता त्यांच्या कामाचा व्याप एवढा वाढत गेला कि आज तब्बल १००० मुर्त्या दरवर्षी बनू लागल्या आहेत. आज किराणा क्षेत्रातही त्यांचे स्वत:चे दुकान झाले आहे. शिवाय गणपती, पोळा, नवरात्री या सारख्या सणाला मूर्त्याही बनविण्याचे काम तेवढ्याच ताकतीने चालू आहे.
मी ६ वी(१९९९) पासून त्यांना जवळून पाहत आलो आहे. गणपती सिझन आणि आमच्या परीक्षेचा काळ एकच असायचा त्यावेळी मध्यरात्री पर्यंत तर कधी कधी सकाळ पर्यंत त्यांचे मुर्त्या बनविण्याचे काम पाहिले आहे. त्यांना १ मुलगा, १ मुलगी, आई, बायको असे ५ जणांचे कुटुंब आहे.
त्यांच्या गणपती मुर्त्या आपणास हव्या असतील तर या नंबर वर संपर्क साधावा:९८६०४१०४९६
